Terug naar overzicht

Woensdag 25 februari 2026

DCI, wat mag Wel en wat Nie…?

De KNB publiceerde een bericht in haar nieuwbrief over digitaal identificeren.

Daar staat onder andere dat DCI niet kan: “Bij legalisatie van de handtekening op een volmacht. Legalisatie van een handtekening betekent dat u de identiteit van de ondertekenaar vaststelt én verklaart dat deze persoon de handtekening op het document heeft gezet. U kunt via het platform wel digitaal identificeren, maar niet de handtekening op echtheid controleren.”

En dat klopt niet helemaal: legalisatie is omschreven in artikel 52, lid 2 Wna: Legalisatie van een handtekening door de notaris houdt in dat hij op het aangeboden stuk of op een daaraan aangehecht stuk een door hem gedagtekende en ondertekende verklaring stelt waarin hij de echtheid van de handtekening bevestigt.

Uiteindelijk bepaalt de notaris hoe hij legaliseert en welke eisen hij daaraan stelt en wat hij daarvoor wil zien om de echtheid van de handtekening te kunnen bevestigen EN bepaalt de verzoeker van de gelegaliseerde volmacht/verklaring wat hij acceptabel vindt (al dan niet met apostille).

Die twee moeten elkaar zien te vinden.

Het werpt een aloude vraag op:

Moet de notaris aanwezig zijn bij de ondertekening van een te legaliseren stuk (en waarnemen dat het daadwerkelijk wordt getekend)?

Wat is mogelijk vanuit het perspectief van de notaris?

Het veiligst is aanwezigheid bij de ondertekening en identificatie a.d.h.v. een geldig ID bij die gelegenheid.

Maar: als de notaris de persoon kent, hem (digitaal) heeft geïdentificeerd en met hem telefonisch en/of schriftelijk contact heeft over de ondertekening van het stuk (en het verzoek tot de legalisatie daarvan), vind ik dat de notaris een stuk dat de cliënt heeft ondertekend, mag legaliseren zonder bij de daadwerkelijke ondertekening aanwezig te zijn. Als hij zich er maar van de echtheid van de handtekening heeft overtuigd zodat hij die echtheid kan bevestigen.

Dat moet je dan wel écht bij de ondertekenaar verifiëren en niet via-via zoals in de tuchtuitspraak ECLI:NL:TNORARL:2016:43 waarin de persoon die moest tekenen uiteindelijk niet heeft bevestigd dat hij heeft getekend en de notariële medewerker zich door anderen op het verkeerde been heeft laten zetten.

De wet laat die ruimte.

Hoe moet je identificeren?

Wij vinden net als de KNB in het bericht dat identificatie van die persoon via een DCI mag lopen, bij voorkeur als die DCI de cliënt verplicht een selfie te maken die wordt vergeleken met de gezichtskenmerken en biometrische kenmerken uit de Near Field Communication Chip (NFC-Chip) in het ID-bewijs. Dat is namelijk een stuk betrouwbaarder dan de visuele vergelijking van de foto in het ID-bewijs met het gezicht, hetgeen de medewerkers op het notariskantoor meestal doen. En dat is ook veiliger dan de WID-scanner op het notariskantoor, want die vergelijkt niet de foto op het ID-bewijs met het gezicht van de gene die het bewijs toont als zijn eigen ID. Alleen daar lopen we tegen de artikel 19a van de Verordening beroeps en gedragsregels op en is de notaris verplicht als de mensen op kantoor komen de WID-scan te maken.

Wat vind jij?

Mag je legaliseren als je niet hebt gezien dat de handtekening is gezet, maar dat je op andere manieren overtuigd bent van de echtheid van de handtekening?

Wil je meer weten over DCI met selfiecheck, als losse module of als startpunt van het cliëntenonderzoek, kijk dan eens HIER.

Terug naar overzicht